Geertruida Cornelia voorheen De Eesterhoek - Gorssel Gemeente: Lochem

Wij zijn geen oplaadpunt!  Molens	Naam Geertruida Cornelia voorheen De Eesterhoek Adres Gorsselse Enkweg 2 Plaats 7213 LM Gorssel Gemeente: Lochem Bekijk op kaart. Tel 0575-492566 Website www.molens.nl    Openingstijden Maandag - Dinsdag - Woensdag - Donderdag - Vrijdag - Zaterdag 10.00 - 17.00 Zondag -
Gelegen aan de volgende wegen c.q. routes:
Als u met uw electrische fiets of scootmobiel een tocht wilt gaan maken, maar u denkt dat de actieradius van de accu niet voldoende is, kijk dan op www.iohotspots.nl voor oplaadpunten onderweg en een onbezorgde prettige dag. Veel plezier!
Bedrijfsomschrijving:
Deze betrekkelijk kleine stenen grondzeiler met een vlucht van 21,5 m heeft tientallen jaren uitgesloopt en zonder kop gestaan. Hij is in 1893 gebouwd voor molenaar M.E. Dommerholt, die er op 28 maart 1893 vergunning voor had gekregen. Dommerholt komt op 31 mei 1893 om het leven in de in aanbouw zijnde molen. In 1895 komt D.J. Peerebolte en deze voltooit de molen. Er blijkt dan al niet alleen op de wind, maar ook op de motor gemalen te worden, zodat de geschiedenis van windmolen en motormaalderij min of meer gelijk opgaan, want al op 31 maart 1896 kreeg Peerebolte vergunning voor het plaatsen van een 8 pk petroleummotor, gelet op het vermogen duidelijk bedoeld ais hulpkracht. ln 1900 komt H.R. Veldhorst als molenaar. ln 1906 doet deze zijn molen over aan Bernard Kreeftenberg, die op zijn beurt de molen in 1918 overdraagt aan de CAV Gorssel. Kreeftenberg bleef nog tot 1922 zaakvoerder voor de coöperatie. In 1922 volgt Jan Luichies hem op. In 1921 werd de petroleummotor vervangen door een ruwoliemotor die een dubbele maalstoel aandreef. In 1933 wordt dan het nog bestaande maalderijpand gebouwd in de voor die tijd typische stijl. De windmolen is dan uitgediend en wordt onttakeld. Als zoveel kleine coöperaties wordt ook die aan de Gorsselse Enkweg in 1972 opgeheven. In 1986 koopt het echtpaar Bertus en Trudy ten Have-Van Issenhoven het molenaarshuis en later, in februari 1995, de molen. Dit is de eerste aanzet voor de restauratie. Nog in het zelfde jaar wordt de Stichting Vrienden van de Gorsselse Molens opgericht, terwijl de molen in september 1995 wordt ondergebracht in de Stichting Korenmolen Eesterhoek. De plaatselijke Rabobank schenkt een startkapitaal van 5000 gulden. Ten Have heeft dan al maatregelen genomen om de molen te conserveren voor een betere toekomst. Het enthousiasme ter plaatse is groot. Na het gebruikelijke traject van planvoorbereiding en fondsenwerving kan molenmaker Groot Wesseldijk aan de slag. Alle inspanningen zijn met succes bekroond en zo kan burgemeester Meerburg op 1 juli 2000 de vang lichten van de herboren molen. Bij die gelegenheid ontving de molen de naam Geertruida Cornelia, vernoemd naar mevrouw Ten Have. De gietijzeren bovenas is afkomstig uit de deels gesloopte stellingmolen De Welvaart in Groessen. De Molenbiotoop Een maalvaardige (gerestaureerde) molen en een enthousiaste molenaar alleen zijn niet voldoende om een molen te laten functioneren. Het werktuig stelt ook eisen aan zijn omgeving: er moet wind zijn om de wieken in beweging te kunnen zetten (of water om het waterrad rond te laten gaan). In 1973 werd om dit omgevingselement aan te duiden het begrip 'molenbiotoop' geïntroduceerd. De molenbiotoop heeft betrekking op de hele omgeving van een molen, voor zover die van invloed is op het functioneren van die molen als maalwerktuig én als monument. Naast windvang dient dan ook te worden gelet op de belevingswaarde van de molen. Gebouwen en bomen kunnen de molenbiotoop aantasten. Bomen en boomgroepen veroorzaken een extra nadeel voor de windvang, omdat zij met hun bladerkroon de wind enige tijd vasthouden, waardoor er grotere turbulentie optreedt en de wind met grotere kracht en met vlagen op de molen afkomt. Molenaars vrezen dit 'hollen en stilstaan' verschijnsel. Belevingswaarde Een tweede aspect van de molenbiotoop heeft te maken met de belevingswaarde. Molens zijn een belangrijk element in het landschap en hebben vaak te maken met de ontstaansgeschiedenis van dat landschap. Omdat molens wind moesten kunnen vangen, stonden ze in een open landschap of staken ze in ieder geval uit boven hun omgeving. Die voor molens kenmerkende situatie moet zoveel mogelijk worden bewaard, willen de werktuigen volledig tot hun recht komen. Met andere woorden: molens horen in het zicht te staan. Als dat het geval is blijken molens zeer belangrijke herkenningspunten in een gebied te zijn. De 1:100 regel In 1946 zijn voor de biotoop praktijknormen vastgelegd in de zogenaamde 1:100-regel. Deze regel houdt in dat elke 100 meter verder van de molen een obstakel 1 meter hoger mag zijn; de eerste 100 meter moet wel vrij blijven. Voorbeeld: Een boerderij in het open landschap, met een nokhoogte van 10 meter dient dus op een afstand van een kilometer van de molen te worden gebouwd en niet dichterbij. Nieuwe normen Omdat de 1:100 regel in de bebouwde omgeving niet langer toepasbaar bleek, zijn door De Hollandsche Molen in 1982 nieuwe normen ontwikkeld. Deze zijn vastgelegd in het rapport 'De inrichting van de omgeving van molens, rapport van de werkgroep Molenbiotoop van de Hollandsche Molen, vereniging tot behoud van molens in Nederland'. Daarin staat aangegeven op welke manier met de molen rekening kan worden gehouden. Formule Volgens een bepaalde formule is te berekenen hoe de obstakelhoogte zich verhoudt tot de afstand van de molen. Anders gezegd, hoe hoog een bepaald obstakel mag zijn op een bepaalde afstand van een molen zonder teveel windbelemmering te veroorzaken. Voor de formule verwijzen wij u naar de biotoopformule. Vermogen en windsnelheid De relatie tussen het vermogen van de molen en de windsnelheid komt in bijgaande grafiek tot uiting. Bij de bepaling van deze relatie worden ook de andere belangen meegewogen. De basis van de berekening wordt dan ook gevormd door een compromis. Deze bestaat eruit dat wordt aangenomen dat de op te richten obstakels een windsnelheidsreductie tot gevolg hebben van 5%. Op grond daarvan worden de berekeningen uitgevoerd. Dit betekent dat het vermogen van de molen met 14% wordt gereduceerd. In dit geval kan de molen nog wel datgene doen waarvoor hij werd gebouwd. Naarmate de windsnelheid meer vermindert dan de genoemde 5% wordt het onwaarschijnlijker dat de molen nog kan functioneren. Om deze reden is dit percentage het maximaal toelaatbare. Classificatie Begin jaren negentig werd de omgeving van elke molen op grond van biotooptechnische criteria geïnventariseerd. Met behulp van een eenvoudig cijfersysteem is de molenomgeving als volgt geclassificeerd. 1 = slecht: - bijna geheel (360º) ingebouwd of ingegroeid; - bomen dicht bij de molen of halverwege de kap en hoger; - de molen midden in een nieuwbouwwijk (bv. in gazon of hertenkamp) - oorspronkelijke omgeving geheel verloren, een 'tuinkabouter'. 2 = bedenkelijk: - grotendeels (270º) ingebouwd of ingegroeid; - te veel en te hoge bebouwing rond de molen of te veel bomen; - slechts uit één bepaalde windrichting kan de molen nog draaien. 3 = matig: - halverwege (180º) ingebouwd of ingegroeid; - de molen kan nog werken maar bv. vanaf 100 meter te veel obstakels; - zeilslag en onregelmatig lopen van de molen. 4 = aanvaardbaar: - hinderlijke belemmeringen op bepaalde plaatsen (over 90º); - jammer van dat bosje zo dicht bij de molen, of die rij huizen op 100 meter; 5 = goed: - de molen staat rondom vrij; - hier werd en wordt met de molen rekening gehouden; - kan vanuit alle windrichtingen malen, staat vrij in het veld of, bij een stadsmolen, hoog boven de omgeving. Meer informatie over de molenbiotoop is te vinden in de volgende publicaties van vereniging De Hollandsche Molen: - De inrichting van de omgeving van molens (1982); - Ruimte voor Molens, een onderzoek naar de inrichting van de omgeving van molens (1995); - Handleiding Molenbiotoop, de inrichting van de molenomgeving (1995). U kunt deze publicaties bestellen bij de winkel van Vereniging De Hollandsche Molen.
Activiteiten, bijzonderheden, evenementen en promotie's:
Extra foto's:
terug naar het overzicht