Walfort - Aalten



Wij zijn geen oplaadpunt! Kastelen

Naam	Walfort
Adres	Walfortlaan
Plaats	Aalten
	Bekijk op kaart.
Tel
Website

Openingstijden
Maandag		-
Dinsdag		-
Woensdag		-
Donderdag		-
Vrijdag		-
Zaterdag		-
Zondag		-

Gelegen aan de volgende wegen c.q. routes:

Als u met uw electrische fiets of scootmobiel een tocht wilt gaan maken, maar u denkt dat de actieradius van de accu niet voldoende is, kijk dan op www.iohotspots.nl voor oplaadpunten onderweg en een onbezorgde prettige dag. Veel plezier!

Bedrijfsomschrijving:

Het Walfort te Aalten
Al aan het begin van de vijftiende is er sprake van een huis, dat dan nog Waldenvoort heet.
Het is dan al een lange tijd een boerderij en het eigendom van Derk van Lintelo.
Deze familie is al voor 1400 bekend en had in de Achterhoek nog meer bezittingen. Het huis het Walfort blijft lang in het bezit van deze familie van Lintelo, maar komt rond 1650 in handen van een geslacht Van Coeverden.
Midden achttiende komt het huis door huwelijk in de familie Van Pallandt.
Een lid van deze familie, Adolf Werner Carel Willem van Pallandt, erfde, behalve het Walfort, ook het kasteel Keppel en het landgoed De Ehze bij Almen.
De familie Van Palland bezit het huis geruime tijd, maar in 1958 wordt de gemeente Aalten de eigenares van het Walfort.
In 2003 heeft de gemeente Aalten het beheer overgedaan aan de stichting het Geldersch Landschap.

De bekende beeldhouwster Charlotte van Pallandt is ook uit deze familie van Pallandt.
Zij vervaardigde het imponerende levensgrote beeld van Koningin Wilhelmina, dat in de tuin van het Huis Nijenhuis bij Heino staat, en een portretkop van koningin Juliana in het Provinciehuis te Arnhem.

Veel is er nu niet over van het originele Walfort, wel is het gebouw nog steeds T-vormig, maar het mist een verdieping, die het nog wel had in 1743, toen Jan de Beijer, een bekende landschapstekenaar, het huis Walfort tekende.
Wellicht zijn de kelders met tongewelven nog de enige werkelijke resten uit de vijftiende eeuw.
Het Walfort staat dicht bij de Boven Slinge, die van Bredevoort naar Aalten en vandaar verder westwaarts stroomt.
De naam het Walfort bevat het oude woord 'voorde', dat zou kunnen slaan op een doorwaadbare plaats in de Slinge.Er wordt beweerd dat er nog een onderaardse gang naar Bredevoort loopt,maar echte bewijzen zijn hiervoor niet geleverd.
In 1402 is Derich van Lynteloe bezitter, maar ongetwijfeld zetelde zijn voorgeslacht hier al eerder. De familienaam wordt op verschillende manieren gespeld: behalve Lynteloe komen we Lintello, Lintlo, Lintloe en Lintelo tegen. Zo'n twee eeuwen blijft het goed aan de Van Lintelo's en wanneer Henrick komt te overlijden, worden in 1600 zijn dochter Frederica Margriet, alsmede Arnt van Lintelo Dirckszoon als erve van zijn oom Henrick "op gelijcken voet" beleend. Arnt moet afstand van zijn rechten gedaan hebben, want zijn nicht, dan inmiddels gehuwd met Johan van Coevorden, wordt uiteindelijk alleen-eigenares en haar echtgenoot zal in 1609 de leeneed vernieuwen.
Anna Adriana Sibilla van Coevorden overlijdt ongehuwd en laat Walfort in 1713 na aan haar neef Reinhard Jurriaan van Coevorden, maar deze sterft ook kinderloos.
Dan komt Walfort weer even terug in de oorspronkelijke familie en wel in 1729 aan Christiaan Carel van Lintelo tot de Ehze. Maar Christiaan Carel, echtgenoot van Clara Elisabeth van Nagell, is de laatste van deze tak van de familie en zijn tweede dochter, Sophia Dorothea, erft Walfort na de dood van haar moeder in 1742. In 1731 was zij een verbintenis voor het leven aangegaan met Frederik Willem Floris van Pallandt van Keppel en Walfort zal voorlopig bij de bezittingen van Keppel blijven behoren. De zoon van genoemd echtpaar, Adolf Werner Carel Willem, ontving het goed in 1754 van zijn moeder. In 1771 huwde hij Heilwich Charlotte van Heeckeren en bij zijn dood in 1813 liet hij Walfort na aan zijn jongere zoon Jan, die uit zijn huwelijk met Maria Johanna van Hoogstraten van Woubrugge slechts een dochter Adolphine Charlotte Wilhelmina had. Die zorgde er echter voor om Walfort in de familie te houden door te trouwen met Mr. Joan Jacob Adolf Alexander baron van Pallandt, heer van Westervoort. Hun vier achterkleinkinderen besloten tot verkoop van het kasteel met bijbehorende gronden over te gaan.
Dat waren: Floris Carsilius Anne, eerst gehuwd met Irène Narischkine en hertrouwd met Else Dagmar Hanine komtesse Blücher af Altona; Charlotte Dorotée, gescheiden van Joachim Adolph Zeyger graaf van Rechteren Limpurg; Louise Adolphine Jacqueline, echtgenote van Mr. Ferdinand François baron de Smeth, alsmede Wilhelmine Fredericque Georgine Louise. In 1958 verkochten zij Walfort aan de gemeente Aalten.
Het vijftiende-eeuwse gebouw is helaas niet ongeschonden tot ons gekomen. Een tekening van Jan de Beyer uit 1743 laat ons zien dat het gebouw toen een verdieping hoger was. Na die datum moet het huis verlaagd zijn en dat zal gebeurd zijn toen het niet meer door een adellijke familie bewoond werd en door de Van Pallandt's als boerderij werd verpacht.
Het huis genoot vroeger bekendheid, doordat op de Sleehegge in de nabijheid vroeger het gevreesde en beruchte veemgericht zetelde.
In 1402 is er sprake van een huis, dat dan nog Waldenvoort heet. Het is dan al een lange tijd een boerderij en het eigendom van ene Derk van Lintelo. Deze Derk stamt waarschijnlijk uit het plaatsje Lintelo, dat ligt halfweg tussen Aalten en Silvolde. De familie is al voor 1400 bekend - ook in het Rijnland - en bezat in de Achterhoek verschillende goederen.
Het huis het Walfort blijft lang in het bezit van deze familie van Lintelo, maar komt rond 1650 in handen van een geslacht Van Coeverden.
Omstreeks 1740 komt het huis door huwelijk in de familie Van Pallandt. Een lid van deze familie, Adolf Werner Carel Willem van Pallandt, erfde, behalve het Walfort, ook het kasteel Keppel en het landgoed De Ehze; hij mag dus een vermogend man genoemd worden. De familie Van Palland bezit het huis geruime tijd, maar in 1958 wordt de gemeente Aalten de eigenares van het Walfort.

Charlotte van Pallandt
De bekende beeldhouwster Charlotte van Pallandt is een telg uit deze tak van de familie van Pallandt. Zij vervaardigde onder meer het imponerende levensgrote beeld van Koningin Wilhelmina, dat in de tuin van het Huis Nijenhuis bij Heino staat, en een portretkop van koningin Juliana in het Provinciehuis te Arnhem.

Flauwe afspiegeling van weleer
Zoals het gebouw er nu bij staat, is het maar een flauwe afspiegeling van weleer. Wel is het gebouw nog steeds T-vormig, maar het mist een verdieping, die het nog wel had in 1743, toen Jan de Beijer, een bekende landschapstekenaar, het huis Walfort tekende. Wellicht zijn de kelders met tongewelven nog de enige werkelijke resten uit de vijftiende eeuw.

Het Walfort staat dicht bij het riviertje de Boven Slinge, dat van Bredevoort naar Aalten en vandaar verder westwaarts stroomt. De naam het Walfort bevat het oude woord 'voorde', dat zeer waarschijnlijk slaat op een doorwaadbare plaats in de Slinge, die toen nog niet gereguleerd was.
Het Walfort staat dichtbij een zijweg van de weg van Aalten naar Bredevoort, dichtbij de camping Het Walfort.
Het landschap van ’t Walfort is zeer gevarieerd en aantrekkelijk. Oude houtsingels doen het gebied bosrijker lijken dan het is. Beschut tussen bos en houtwallen liggen schrale graslandjes en graanakkers. Sinds het midden van de jaren negentig wordt hier extensief geboerd. Zeer fraai is de met prachtige eiken gemarkeerde Walfortlaan. De karakteristieke hofstede Walfort en de hoeve Eskes dragen in hoge mate bij aan de oude Oost-Achterhoekse sfeer van vanzelfsprekende harmonie tussen de diverse landschapscomponenten. Het Rietgat in het oosten is een laatste relict van de uitgestrekte ondoordringbare broekbossen in het moerasgebied ten zuidoosten van Bredevoort.
In de nabijheid van de havezate Walfort lag vroeger de Slehegge, waar een vrijstoel of vrijgericht gevestigd was. Dit gericht viel onder Bocholt. De zittingen vonden in de openlucht plaats, bij klimmende zon, op vastgestelde tijden en viermaal per jaar. In 1430 was Berend de Dücker stoelheer of vrijgraaf op de stoel te Walfort; hij was tevens burgemeester van Bocholt. Hij was zeer gevreesd om zijn strenge en onverbiddelijke vonnissen. ‘De Dücker zal je halen’ was volgens de overlevering nog lang een bekend dreigement tegenover kinderen. De vrijstoel is reeds voor het einde van de 16e eeuw verdwenen.

■ De geschiedenis van de havezate Walfort gaat verder terug dan de eerst bekende vermelding in 1402. In dat jaar staat Dirk van Lintelo te boek als eigenaar. Dit geslacht kwam later in bezit van onder meer De Ehze bij Almen. In 1754 ging ’t Walfort van het geslacht Lintelo over op het geslacht Van Pallandt. In dat jaar werd Adolph Werner Carel Willem van Pallandt eigenaar. De familie Van Pallandt verkocht ’t Walfort in 1958 aan de gemeente Aalten. In 2003 droeg de gemeente Aalten ’t Walfort in erfpacht aan Geldersch Landschap over.

■ De havezate Walfort ligt aan de Walfortlaan nabij de Boven Slinge, de beek die door Aalten in de richting van Doetinchem stroomt. Het huis werd juist op deze plek gebouwd omdat hier een doorwaadbare plaats in de waterloop lag. Het huidige huis dateert hoofdzakelijk uit de 16de eeuw, met een latere aanbouw met veel dunnere muren. In het oudere gedeelte vallen de in natuursteen uitgehouwen schietgaten op. Een tekening van Jan de Beijer uit 1743 laat het (toen nog omgrachte) huis in zijn volle omvang zien. Vergelijking met de huidige toestand maakt duidelijk dat het huis in de tweede helft van de 18de eeuw of het begin van de 19de eeuw is verkleind door de bovenste verdieping te verwijderen. Vermoedelijk hangt dit samen met het feit dat de familie Van Pallandt zich elders vestigde en de havezate verpachtte.

Het huis heeft een opvallend grote kelderverdieping. De vermoedelijk 15de-eeuwse kelder is overwelfd met tongewelven. Verder vormen enkele balksleutels met gotisch profiel en een renaissancepaneeldeur bijzondere interieurelementen.

■ Aan het einde van de Walfortlaan ligt, naast de bolle es, de boerenhoeve Eskes, die van oudsher bij de havezate Walfort hoort. De boerderij dateert uit het begin van de 19de eeuw. Bij de bouw zijn wellicht bouwdelen gebruikt van de bovenste verdieping van de havezate die toen werd verwijderd.

Het oorspronkelijke uiterlijk van de boerderij is goed bewaard gebleven, inclusief de houten topgevel waarop een gevelteken prijkt. De bijbehorende schuurtjes en waterput maken de erfinrichting compleet. Aan de achterzijde liggen de deeldeuren teruggesprongen ten opzichte van de achtergevel, omdat de stal ter weerszijde van die deuren is uitgebouwd. Het stalgedeelte was oorspronkelijk ingericht voor koeien, paarden en varkens. Het woonhuis had naast de woonkeuken een ‘beste kamer’.

■ De bossen, houtsingels en houtwallen zijn zeer gevarieerd met veel eik en een goed ontwikkelde struik- en kruidlaag. In de bermen van de Walfortlaan vormt in mei het rose van de hier talrijk voorkomende dagkoekoeksbloem een mooi contrast met het geel van de stinkende gouwe. Langs verscheidene greppelranden groeit de zeldzame koningsvaren met z’n bruine sporenpluimen. Ook komen er diverse wilde lelies voor: tapijtjes van dalkruid, salomonszegel, gewone vogelmelk en bosgeelster. Een aantal graslandjes wordt weer soortenrijker dankzij het extensieve beheer.

■ In dit afwisselende gebied vinden veel soorten dieren een geschikt leefgebied. In het struweel nestelen kleine zangers als zwartkop, tuinfluiter en winterkoning. In de vochtiger bossen laten zich wielewaal en grote lijster horen, terwijl in de opgaande eiken en beuken de zwarte specht, bosuil en boomklever broeden. In de schrale graslandjes en bermen en in de mierenhopen in het drogere bosgedeelte zoekt de groene specht naar mieren. In de schuur van de hofstede broedt vaak een steenuil.

■ Op ’t Walfort zijn de landschappelijke en cultuurhistorische waarden uitgangspunt bij het beheer. Dit betekent dat de kleinschalige afwisseling van landbouwgronden, houtwallen en bosjes en natuurlijk de twee fraaie boerderijen in stand zullen worden gehouden. Op de akkers zal weer graan geteeld worden, ter verhoging van de landschappelijke waarden, maar ook van de natuurwaarden. Op de lagere percelen zullen we vochtig schraalgrasland gaan ontwikkelen.

Activiteiten, bijzonderheden, evenementen en promotie's:

Aalten ligt op een steenworp afstand van Duitsland en is rijk bedeeld met natuurschoon. Het landschap biedt afwisselend, akkerbouw, weilanden, bosgronden, en vlakten.
De weilanden en akkers zijn veelal omzoomd door houtwallen en vormen de leefomgeving voor veel vogels en diersoorten. Binnen de gemeentegrenzen strekt zich een netwerk uit aan recreatieve fiets- en wandelpaden, deze routes zijn bij de receptie te verkrijgen.

Aalten beschikt over een uitgebreid en gevarieerd winkelbestand, waardoor er vrijwel altijd een gezellige drukte in het centrum heerst.

Op een afstand van 2km ligt de boekenstad Bredevoort.Bredevoort heeft een beschermd stadsgezicht en vele huizen in de historische stadskern dateren uit de zeventiende eeuw. Het stratenpatroon is sinds de middeleeuwen niet gewijzigd en de smalle straten met de bebouwing bepalen voor een groot deel de intieme sfeer van het stadje.

Activiteiten
De Slingebeek grenst aan de camping en is een geweldige beek om te vissen of te kanoën.
Camping 't Walfort verhuurt geen kano's.

Zwem- en recreatiebad 't Walfort
Direct naast de camping ligt Zwem- en Recreatiebad 't Walfort. Er is een overdekt 25 meterbad en recreatiebad. Daarnaast beschikt 't Walfort over een 30 meter glijbaan, bubbelbad, stoombad en zonnebanken.

's Zomers is ook het het buitenbad geopend. Het buitenbad is een natuurbad met strandje en een grote ligweide rondom.
Kaarten zijn tegen een gereduceerd tarief bij de receptie verkrijgbaar.

Extra foto's:

terug naar het overzicht